استقلال فدرال رزرو زیر تیغ دولت

از آنجایی که یکی از وظایف فدرال رزرو همیشه کنترل تورم بوده و هست؛ به نظر می‌رسد آقای وارش در شرایط سختی بر کرسی ریاست نشسته است. چراکه شاخص تورم در حال حاضر به حدود ۳.۵ درصد رسیده است و این قضیه، تصمیم‌گیری درباره مسیر نرخ بهره را برای بانک مرکزی دشوارتر از گذشته کرده است. از سویی دیگر با توجه به روحیات آقای وارش و سکوت معنادارش در خصوص مشخص کردن سیاست خود، باعث ایجاد ابهام در استقلال فدرال رزرو از دولت ترامپ شده است و مشخص نیست بودجه نظامی که در ادامه قرار است به جنگ آمریکا علیه ایران تزریق شود؛ چقدر خواهد بود و آیا کوین وارش، ترامپ را در این موضوع همراهی خواهد کرد یا نه؟ گفته می‌شود وارش معتقد است مسائل ژئوپلیتیکی بیشتر باید توسط دولت آمریکا و وزارت خزانه‌داری مدیریت شوند، نه توسط فدرال رزرو و از آنجا که این دیدگاه به سیاست‌های ترامپ نزدیک است؛ انتظار می‌رود در این دوره شاهد استفاده از ابزارهای مالی برای تقویت قدرت دلار آمریکا باشیم. همچنین با توجه به پیشینه‌ای که از وارش وجود دارد؛ به نظر می‌رسد وی به متغیرهای ساختاری‌ مانند بهره‌وری، سمت عرضه اقتصاد و کیفیت رشد اعتباری توجه ویژه‌ای داشته باشد. ناگفته نماند که استقلال بانک مرکزی آمریکا در حال حاضر بیش از همیشه تحت فشار ترامپ قرار گرفته است و انتظار می‌رود با سرکار آمدن وارش شاهد افزایش هماهنگی این نهاد با وزارت خزانه‌داری و دولت آمریکا در سیاست‌های غیرپولی و همچنین حرکت به سمت کوچک‌تر کردن ترازنامه فدرال رزرو باشیم. همه این ابهامات و گمانه زنی‌ها اهمیت سیاستی که ریاست جدید فدرال رزرو در پیش خواهد گرفت را نشان می‌دهد و بیراه نیست اگر بگوییم جهان اکنون در آغاز یک راه چهار ساله ایستاده است که تصمیمات کوین وارش بر تعیین مسیر آن نقش بسزایی دارد.

استقلال فدرال رزرو زیر تیغ ترامپ

اگر این اواخر اخبار را دنبال کرده باشید می‌دانید که ترامپ در ماه‌های اخیر بارها از بانک مرکزی خواسته تا نرخ بهره را کاهش دهد و به‌طور علنی از سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو انتقاد کرده است. حتی چندین بار شاهد توهین علنی و رسانه‌ای ترامپ به جروم پاول بودیم. اما پاول تا آخرین روزی که سرکار بود از استقلال فدرال رزرو حفاظت کرد و در برابر تلاش ترامپ برای استعفایش از خود مقاومت نشان داد. این التهاب باعث شد تا بسیاری از اقتصاددان‌ها هشدار ‌دهند که اگر سیاست پولی بیش از حد تحت تأثیر فشارهای سیاسی قرار گیرد؛ اعتبار بانک مرکزی در مهار تورم آسیب خواهد دید. بنابراین کوین وارش علاوه بر تعیین مسیر نرخ بهره و کنترل تورم بایستی همچنان استقلال فدرال رزرو را حفظ کند و در عمل فاصله فدرال رزرو با سیاست این روزهای کاخ سفید را به همگان نشان دهد. بر همین اساس باید گفت که وارش اکنون در شرایطی قدرت را در دست می‌گیرد که اقتصاد آمریکا هم‌زمان با سه فشار مواجه است که شامل شوک تورمی ناشی از بازار انرژی، شکاف فزاینده در میان سیاست‌گذاران پولی و فشار سیاسی مستقیم از سوی کاخ سفید برای تغییر مسیر نرخ بهره می‌شود.

تاثیر روی کار آمدن وارش بر اقتصاد چه خواهد بود؟

با اهمیت‌ترین تاثیری که روی کار آمدن وارش بر اقتصاد خواهد گذاشت؛ کاهش نرخ بهره خواهد بود که دیدگاه صعودی در بازار طلا ایجاد خواهد کرد و چنانچه آتش‌بس فعلی به توافقی پایدار منجر شود؛ قیمت طلا از این ناحیه نیز پتانسیل رشد دارد؛ چراکه قیمت نفت و انتظارات تورمی کاهش می‌یابد و این قضیه نیز محرکی برای افزایش قیمت طلا جهانی است. گذشته از این، انتظار می‌رود در دوران ریاست وارش بر فدرال رزرو، شاهد تغییرات ساختاری در فدرال رزرو باشیم که می‌توان به مواردی همچون، کاهش حجم ترازنامه ۶.۷ تریلیون دلاری فدرال رزرو، هماهنگی بیشتر با وزارت خزانه‌داری در مورد ترازنامه، کاهش تعداد جلسات سیاست‌گذاری سالانه از هشت به چهار جلسه، میزبانی کنفرانس‌های خبری کمتر، کاهش حجم نیروی کار فدرال رزرو مستقر در واشنگتن و عدم ارائه نکات مکرر در مورد مسیر نرخ بهره، اشاره کرد که مهم‌ترین و دشوارترین تغییر احتمالی مربوط به ترازنامه بانک مرکزی است. کوین وارش سال‌هاست تأکید می‌کند که فدرال رزرو باید حضور خود در بازارهای مالی را کاهش دهد و ترازنامه را کوچک‌تر کند تا سیاست‌گذاران بیشتر بر ابزار سنتی خود یعنی نرخ بهره برای مقابله با تورم بالا و بیکاری تکیه کنند و معتقد است بانک مرکزی باید هرچه سریع‌تر دارایی‌های چندتریلیون دلاری خود شامل اوراق مسکن و اوراق دولتی را کاهش دهد. گفتنی است وارش در جلسه استماع خود نشانه‌هایی از تغییر در چارچوب فکری سیاست‌گذاری پولی نشان داد. او صراحتا اشاره کرد که تمرکز بیش ‌از حد فدرال رزرو بر تورم اشتباه است و بانک مرکزی باید به متغیرهای ساختاری‌تری مانند بهره‌وری، سمت عرضه اقتصاد و کیفیت رشد اعتباری نیز توجه کند. گفتنی است؛ بخشی از جمهوری‌خواهان در کمیته مالی کنگره به‌دنبال تغییر مأموریت رسمی فدرال رزرو هستند؛ تا «اشتغال کامل» از دستور کار بانک مرکزی حذف شود و فدرال رزرو فقط بر ثبات قیمت‌ها تمرکز کند. اگر چنین تغییری رخ دهد، مهم‌ترین بازنویسی در مأموریت بانک مرکزی آمریکا طی دهه‌های اخیر رقم خواهد خورد.