بازار سیاه بنزین

چند قدم آن طرف‌تر از صف‌های خودروها در «نوار ساحلی» بندرعباس، «بلوار شهید رجایی» یا جای جای شهر، دستفروشان بنزین با بطری‌های یک و نیم، 10 و 20 لیتری ایستاده‌اند. برخی حتی کسب و کار قبلی‌شان از جمله نان توموشی یا میوه فروشی را رها کرده و به فروش بنزین روی آورده‌اند؛ 20 لیتر بنزین را 600 تا یک میلیون تومان می‌فروشند؛ فروشی 10 برابر جایگاه‌های سوخت. فروش خوبی هم دارند چراکه بسیاری از شهروندان وقت و اعصاب ساعت‌ها ماندن در صف بنزین را ندارند. در این بین مردم عادی قربانی می‌شوند و چون توان پرداخت این مبالغ را ندارد باید رنج در صف ماندن را به جان بخرند.

بنزین، لیتری 30 تا 50 هزار تومان
خط ساحلی بندرعباس اولین دستفروش بنزین را چون مشتری دارد رد کردم و کمی آن طرف‌تر خانم مسنی را می‌بینم که زیر چتری رنگارنگ چند بطری بنزین جلویش قرار داده. ترمز کردم و از او پرسیدم بنزین لیتری چند؟ جواب داد: «یکی و نیمی 60 هزار تومان؛ لیتری 40». تخفیف خواستم و گفت:«ده لیتری را 380 هزار تومان به من می‌فروشد». دستفروش بعدی پیرمردی بود که 20 لیتر بنزین را 600 هزار تومان می‌فروخت. از او هم تخفیف خواستم و در جواب گفت:«بقیه 20 لیتر را تا 900 هزار تومان می‌فروشند و او تنها کسی است که این مبلغ می‌دهد».

از خط ساحلی به سمت بلوار شهید رجایی رفتم. نرسیده به پل پیامبر اعظم(ص)، دستفروشان میوه و وانت‌ها هستند. آنجا هم از چندین دستفروش بنزین است که 20 لیتری بنزین را 750 هزار تومان می‌فروشند. وارد بزرگراه شهید رجایی که می‌شوم در سمت دیگرش صف خودروها به چشم می‌آید. صف بنزین جایگاه ترنج تا زیر پل پیامبر اعظم رسیده است(!) بلوار شهید رجایی هر چند قدم یک دستفروش بنزین وجود دارد که 20 لیتر را 650، 680 تا 700 هزار تومان می‌دهند. سه جوان حدود 17-18 ساله را می‌بینم که لبه بلوار نشسته‌اند و چندین بطری‌ یک و نیمی بنزین جلویشان قرار دارد. کمی آن طرف‌تر سه 20 لیتری بنزین خالی به چشم می‌خورد. یک خودرو 2700 هم در حال خالی کردن 20 لیتری درون باکش است.

به پمپ بنزین نارگیل می‌رسم و باز هم سه صف بزرگ بنزین. وضعیت پمپ بنزین سامکو از این وخیم‌تر است. زیرسایه نامدیریتی مسئولان استان هرمزگان در زمینه سوخت؛ با توجه به حضور پرشماری که این دستفروشان در نقاط مختلف شهر دارند «یکی از عوامل» طولانی‌تر شدن صف‌های بنزین هم می‌توانند باشند. برخی معتقدند که با توجه به شرایط اقتصادی کشور و جامعه، نباید نان این دستفروش‌ها را آجر کرد اما حمایت از معیشت «معدودی» به بهای مخدوش کردن روان، مال و وقت اکثریت مردم منطقی به نظر نمی‌رسد.