هیس؛ لطفا سوال نپرسید

یک شهر به سوگ نشسته اما ما «مردم عادی» هنوز نمی‌دانیم چه شد که آن آتش به جان هم‌وطنان مظلوممان افتاد به‌طوری که اکنون برخی از خانواده‌ها تنها به پیدا شدن نشانه‌ای از عزیزشان راضی هستند. آن آتش مهیب چگونه و بر اثر چه چیز شعله گرفت که نفس آتش‌نشانان را به شماره انداخت و اکنون امدادگران باید با دستان خالی خاکسترها و بقایا را کنار بزنند، شاید ردی از انسانی پیدا کنند؟ کانتینتری که نمی‌دانیم حاوی چه نوع مواد اشتعال‌زایی بوده صادراتی بود یا وارداتی؟ از کجا آمده بود؟ یا به کجا قرار بود برود؟ می‌گویند قصور و عدم نظارت محرز است؛ قصور چه کسی یا چه کسانی؟ عدم نظارت که؟

اشتراک گذاری:

یادمان نرفته است در شرایطی که دل‌مان خون بوده و هست و مادران، همسران و فرزندان، 70 خانواده سیاه پوش و داغ‌دار شده‌اند؛ خانم وزیر با شوق به دوربین لبخند زد و گفت:«برایم جالب بود مردم بندرعباس زندگی عادی‌شان را می‌کردند و میوه فروش به کارش ادامه می‌داد؛ بندرشهید رجایی هم تعطیلی بردار نیست و با قوت به کار خود ادامه می‌دهد». از ویرانی و سیاهی زندگی مردم برای خودشان عملکرد می‌سازند که بعد از فلان قدر ساعت تخلیه و بارگیری در بندر از سر گرفته شد. وزیر راه اینها را می‌گوید اما از مردم عذرخواهی نمی‌کند، در حالی که سازمان بنادر و دریانوری زیر مجموعه وزارتخانه او، باید تمهیدات لازم برای جلوگیری از چنین فاجعه‌ای را در نظر می‌گرفت و اجرایی می‌کرد. از طرف دیگر مگر نمی‌گویید مدیریت بحران کرده‌اید و این حادثه ناگوار تنها در یکی از 14 زون‌های بندر رجایی بوده است؛ پس چرا نمی‌توانید بگویید چند نفر در محل حادثه حضور داشتند و شمار مفقودی‌ها چه تعدادی است؟ دلمان می‌خواهد باور کنیم در دل حادثه و آتش‌سوزیی که تریلرها، کامیون‌ها، خودروها، و کانتینرها را مچاله کرد، آهن را پودر و افراد بسیاری را مصدوم کرد؛ شمار جانباختگان تغییری نکرده و مفقودی‌ها همان 22 نفر هستند اما شنیده‌های ما، دیده‌های امدادگران و افرادی که در آن محل حضور داشتند چیز دیگری می‌گوید.

نمی‌دانیم چقدر دیگر زمان لازم است تا بگویید چه بود و چه شد در هرروی انتظار می‌رود قصور و ترک فعل مدیران ذی‌ربط مورد پیگرد قضایی قرار گیرد. عوامل قصور یا ترک فعل شناسایی و به دادگاه‌ها معرفی شوند تا پاسخگوی عملکرد خود باشند و شاهد تکرار چنین حوادثی در نقاط دیگر کشور نباشیم.

دیدگاه ها (0)