15 مرداد 1401 09:01 0 کامنت

امتداد کربلا؛ حق خواهی و رسالت اصلاح اجتماعی

روح شریعتی شاد با این جمله‌اش در «حسین وارث آدم» : «وقتی از صحنه حق و باطل زمان خویش غایبی، هرکجا می‌خواهی باش! چه به نماز ایستاده باشی چه به شراب نشسته.»

اشتراک گذاری:

آنچه در صدر گزاره های انگیزشی قیام حسین بن علی علیه السلام مطرح می گردد؛ یکی از آنها، « اصلاح امت» می باشد.

در قاموس آموزه های حسینی این نکته تاکید می گردد که تولای واقعی و تمسک حقیقی به گفتمان عاشورایی ؛ باور این نکته می باشد که مکتب و امتداد فلسفه قیام حسین بن علی علیه السلام در محرم ۶۱ هجری مختوم نگردیده، بلکه هر روز، عاشورا و هر گستره مکانی، کربلا؛ و تا مادامی که حق و باطل در تقابل باشند ؛ یاران راستین حسین بن علی قابل تمایز از دیگران هستند! مولفه اصلی شناخت یاران حسین بن علی علیه السلام در عصر حاضر هم؛ رویکرد حق طلبی و نگرش اصلاح اجتماعی برای تحکیم بخشی امر دین و دنیای امت اسلامی می باشد.

مصلح اجتماعی عصر ما کیست؟! تاریخ قیام حسین بن علی علیه السلام یک آیینه تمام نمای رفتارشناسی شخصیت های برجسته و بانفوذ اجتماعی در آن عصر می باشد.

برای نمونه در یک سو از این ميدان آزمایش حق خواهی و یاریگری امام حق، عبیدالله بن حر جعفی و در یک سو عبدالله بن وهب کلبی ایستاده است.

گفته می شود عبیدالله بن حر جعفی با داعیه ی بندگی و عبادت زاهدانه(به ظاهر سرآمد اجتماعی) ! دعوت قاصد و حتی شخص امام را با یک مانیفست روشنفکر مآبانه نپذیرفت و با عدم تشخیص اقدام به موقع، حق را پایمال نمود. گفت : شمشیر و اسب من برای امام و اصطلاحاً حمایت لجستیک پشت صحنه را رد نکرد ولی از اقدام جهادی عملگرا در سایه ی گفتمان حق حسین بن علی علیهم السلام امتناع ورزید.

آنچه عبرت آموز است ؛ تطابق سازی این شخصیت ها و صحنه ها با شرایط امروز جامعه ماست. چه کسانی به اصلاح اجتماعی جامعه، منطبق با گفتمان اصیل انقلاب به قیام خواهند ایستاد!

صحنه شناختی و ادراکی اجتماعی هرمزگان امروز ؛ اقتضاء برافراشتن پرچم حق خواهی و اصلاح اجتماعی دارد. شخصیت های اجتماعی و سیاسی هرمزگان در این میدان اصلاح اجتماعی هرمزگان در کجا ایستاده اند؟ از هیئت های هرمزگانی و منابر هرمزگان چقدر صدای حق ستانی مردم شنیده می شود؟ در تباکی و حزن بر عزای حسین بن علی علیهم السلام ثواب های بسیار نقل گردیده است.

ولی بسنده نمودن به اقامه عزا و روضه ، غایت فهم قیام حسین بن علی علیهم السلام نیست! چرا فریاد توازن بین سهم هرمزگان در اقتصاد و تولید ناخالص داخلی با بودجه های عمرانی و... تخصیصی بلند نمی شود؟ چرا همچنان کودکان مناطق محروم هرمزگان بر اثر عقرب گزیدگی ،آرزو های شیرین خود را زیر خاک ببرند؟ چرا با تاخیر در اجرای طرحی شبیه رزاق وساماندهی این مقوله ؛ ?همه روزه بوی کباب آدم در جاده های شرق هرمزگان به مشام می رسد؟ چرا هنوز بعد از چهل سال برای صنایع و ادارات کل ، مدیر ؛ وارد می شود؟ چرا آنچنان که شایسته مردم استان است،سهم وکارکرد مسئولیت های اجتماعی ابر پروژه ها ی صنعتی و نفتی اختصاص داده نمی شود؟ چرا هرمزگان؛همچنان در بخش های بهداشت، آموزش ، فرهنگ و حتی سیاست از بی عدالتی رنج می برد؟ باور کنید مطالبه ی حق مردم، هیچ تعارضی با ساختار انقلاب اسلامی و حاکمیت ندارد.

این مردم با همه شرایط وفادار به انقلاب و معتقد به مبانی دین هستند. اما خداوند از عالمان و سرآمدان اجتماعی عهد گرفته که حق مظلومان و ستم رفتگان را استیفا نمایند( نهج البلاغه، خطبه ۳) البته شاید پای تعارض منافع و حفظ موقعیت ؛ حنجره ی سرآمدان اجتماعی استان ما را بسته یا پژواک نمی دهد! بی شک تلاش در زمینه اصلاح اجتماعی و کاهش فاصله طبقاتی اجتماعی و توانمندسازی اجتماعی مردم ، ما را در زمره یاران حسین بن علی علیهم السلام قرار خواهد داد.

پی نوشت: بخشی از کلام امام حسین علیهم السلام خطاب به برادرش محمد حنفیه«... إِنّی لَمْ أَخرُجْ أَشِراً و لا بَطِراً و لا مُفْسِداً و لا ظالِماً، إِنَّما خَرجْتُ لِطَلَبِ إلاصلاحِ فی أُمَّه جَدّی، أُریدُ أنْ آَمُرَ بالمَعروفِ و أنهی عَنِ المنکَرِ وَ اَسیرُ بِسیرَه جَدّی و أبی محمد (ص) و سیره ابی علی بن ابی‌طالب (ع)»

(مجلسی، ۱۴۲۹ ق، ج ۴۴، ص ۳۲۸)

به قلم: مصطفی قلندری