24 آبان 1404 08:37 0 کامنت

فرهنگ هرمزگان در گردباد مدرنیته

سرزمینی که روزگاری با نوای دهل، نی‌انبان و رقص‌های آیینی شناخته می‌شد، امروز چهره‌ای تازه به خود گرفته است. استانی که توسعه‌ی اقتصادی، گسترش صنایع و موج مهاجرت، هرچند به رونق و رشد آن کمک کرده، اما آرام‌آرام سیمای فرهنگی‌اش را نیز دگرگون ساخته است.

اشتراک گذاری:

موسیقی بندری، که روزی پژواک دریا، صیاد و آیین‌های کهن این دیار بود، امروز کمتر از گذشته شنیده می‌شود.

نسل جوان بیش از هر زمان دیگری با موسیقی پاپ، شبکه‌های اجتماعی و فرهنگ جهانی در تماس است و سازهای بومی چون عود، تنبک، کرنا و دهل، بیشتر در جشنواره‌ها و مراسم نمادین به صدا درمی‌آیند تا در زندگی روزمره مردم.

موج مهاجرت به هرمزگان، فرهنگی چندلایه و متنوع را پدید آورده است؛ ترکیبی از آداب و باورهای گوناگون که در عین غنا، گاه به کم‌رنگ شدن هویت بومی انجامیده

است.

لهجه‌های محلی، پوشش سنتی و آیین‌های بومی، در سایه‌ی تغییرات اجتماعی و رسانه‌ای، رو به فراموشی‌اند. با این حال، این دگرگونی را نمی‌توان صرفاً تهدید دانست.

پویایی فرهنگی، بخشی از حیات اجتماعی هر سرزمین است اما بی‌توجهی به ریشه‌ها می‌تواند به گسست هویتی بینجامد. امروز بیش از هر زمان، ضرورت دارد نهادهای فرهنگی، رسانه‌های محلی، آموزش‌وپرورش و اداره فرهنگ و ارشاداسلامی، برای پاسداشت میراث فرهنگی هرمزگان دست در دست هم دهند.

موسیقی، زبان، پوشش، آیین‌ها و حتی خوراک محلی، شناسنامه‌ی فرهنگی این خطه‌اند و حفظ آن‌ها به معنای حفظ روح جمعی مردم است.

فرهنگ بومی هرمزگان نباید در گذشته متوقف بماند و نه در گردباد مدرنیته گم شود؛ بلکه باید با نگاهی نو و آگاهانه، پلی میان اصالت و نوگرایی بسازد.

تنها در این صورت است که می‌توان امید داشت هویت بندری و هرمزگانی، در دل تغییرات زمان، همچنان زنده و پویا باقی بماند.

روزنامه صبح ساحل