تصمیم‌های دیرهنگام در هوای پر از گرد و خاک؛ وقتی پیش‌بینی هست اما پیش‌تدبیری نیست

به گزارش صبح ساحل، بر اساس اعلام رسمی، کارگروه بحران استانداری با استناد به داده‌های هواشناسی و پایش محیط زیست تصمیم به تعطیلی مدارس ابتدایی گرفت. اما موجی از انتقادها به‌سرعت در میان مردم شکل گرفت: چرا فقط مدارس ابتدایی و چرا فقط نوبت صبح؟ در حالی که گرد و خاک شدید در جو ماندگار شد و طبق پیش بینی‌ها تفاوتی میان صبح و ظهر وجود نداشت. همین فشار افکار عمومی سبب شد، ظهر همان روز اطلاعیه‌ی جدیدی صادر و تعطیلی به شیفت بعدازظهر نیز تعمیم یابد. تصمیمی که نشان داد برنامه‌ریزی اولیه ناقص و بدون آینده‌نگری بوده است.

اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. با وجود کاهش محسوس شاخص آلودگی و فروکش نسبی گرد و خاک در روز بعد، شب سه‌شنبه ناگهان اعلام شد که مدارس و کلیه مراکز آموزشی مجازی یا همان تعطیل است و دو‌ساعت پس از جلسه کار گروه، اعلام شد ک ادارات دولتی نیز تعطیل خواهند بود! جالب آنکه در اطلاعیه‌ها، برای مدارس از واژه «مجازی» و برای کارمندان از «تعطیل» استفاده شد؛ تفاوتی که خود محل پرسش است. این تصمیم ناگهانی نه‌تنها کارکنان دولت، بلکه مردم را هم غافلگیر کرد. تناقض میان شدت آلودگی و زمان اعلام تعطیلی، پرسش مهمی را پیش روی افکار عمومی گذاشت: آیا واقعاً تصمیم‌ها بر اساس داده‌های علمی گرفته می‌شود یا تنها پاسخی فوری به فشارهای بیرونی است؟

مسئولان مدام از «پایش لحظه‌به‌لحظه» و «تصمیم‌گیری علمی» سخن می‌گویند؛ اما نتیجه چیزی جز سردرگمی مردم و بی‌نظمی در فعالیت‌های آموزشی و اداری نیست. اگر هشدارهای هواشناسی از شب قبل یعنی دوشنبه وجود داشت، چرا تصمیم تعطیلی کلیه مدارس و ادارات برای سه‌شنبه گرفته نشد؟ و اگر روز چهارشنبه وضعیت بهتر شد، بر چه مبنایی ادارات به تعطیلی رفتند؟

حقیقت این است که بحران گرد و خاک در هرمزگان دیگر پدیده‌ای مقطعی نیست، اما واکنش‌ها همچنان احساسی، دیرهنگام و فاقد نظم است. تصمیم‌های مرحله‌به‌مرحله، اطلاعیه‌های ضدونقیض و نبود شفافیت در معیارها، نتیجه‌ای جز بی‌اعتمادی عمومی ندارد.

وقتی ابزار علمی و سامانه‌های هشدار در اختیار داریم، «پیش‌بینی» بدون «پیش‌تدبیر» سودی ندارد. مردم از مسئولان انتظار دارند پیش از آن‌که آسمان تیره و نفس‌ها تنگ شود، تصمیم بگیرند — نه وقتی که گرد و خاک، هم در هوا مانده و هم بر تصمیم‌ها نشسته است.