پیامد و پیام‌های حمله به دوحه

در حالی که رهبران حماس در دوحه قطر مشغول گفتگو درباره طرح پیشنهادی آمریکا برای آتش‌بس جنگ در غزه بودند رژیم سفاک صهیونیستی برخلاف عرف و قوانین بین‌المللی به مقر دفتر سیاسی حماس در دوحه حمله کرده و نشان داد این رژیم جعلی به هیچ تعهد و پیمانی پایبند نیست و به چیزی غیر از نابودی و تنش دائم در خاورمیانه نمی‌اندیشد.

حمله اسرائیل به خاک قطر، در حالی که جهان امید به گفت‌وگو و صلح داشت، نشان داد که هنوز زورگویی و خشونت بر اخلاق و حقوق بین‌الملل سایه افکنده است. پیامدِ این حمله نه تنها به خطر انداختن جان بی‌گناهان بود بلکه اعتماد به روندهای دیپلماتیک و امنیت منطقه را خدشه‌دار کرد.

قطر، به عنوان کشوری که میزبان مذاکرات صلح و نماینده منافع فلسطینیان بوده هدف قرار گرفت تا ساختار رهبری حماس تضعیف شود؛ اما چنین اقدامات خشونت‌آمیز تنها خشم و ناامنی را گسترش می‌دهد.

جهان‌ باید با صراحت، تجاوز به حاکمیت ملی و حمله به شهروندان را محکوم کند و راهی برای تضمین امنیت، عدالت و همزیستی مسالمت‌آمیز پیدا کند تا اسرائیل جنایتکار بداند که هیچ مصالحه‌ای با تجاوز و ترور نمی‌تواند دوام بیاورد و صلح تنها زمانی پایدار است که حقوق انسانی و قوانین بین‌الملل محترم شمرده شوند.

حمله اسرائیل به قطر می تواند چند پیام نیز باخود به همراه داشته باشد که باید مورد توجه قرار گیرد؛ نخست این‌که این حمله می‌تواند نوعی انتقام از قطر به خاطر عملکرد خبرگزاری الجزیره در جنگ غزه باشد که خبرنگاران این خبرگزاری با شجاعت، صحنه های جنایت این رژیم در غزه را به جهانیان مخابره کردند و پرده از فجیع ترین اقدامات ضد بشری و نسل‌کشی مردمان مظلوم فلسطین توسط رژیم صهیونیستی برداشتند واین روشنگری به مذاق این رژیم کودک‌کش خوش نیامده و مترصد انتقام از دوحه بوده است.

(طبق گزارش سازمان ملل، اسرائیل بیش از جنگ‌های جهانی اول و دوم خبرنگار کشته است و ارتش اسرائیل از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ به‌طور هدفمند خبرنگاران در نوار غزه را هدف قرار می‌دهد و طبق آمار اعلامی تا کنون ۲۴۷ خبرنگار در حملات رژیم صهیونیستی به شهادت رسیده‌اند).

از نگاهی دیگر این حمله هشدار و پیام به کشورهایی همچون ترکیه نیز می‌تواند قلمداد شود که هرچند به ظاهر مانند قطر از جنبش حماس حمایت می‌کنند و الان نیز بخشی از رهبران سیاسی حماس در آن کشور اقامت دارند و پیام آخر این‌که کشورهای عربی و اسلامی باید بدانند که اسرائیل به هیچ معاهده و پیمانی پایبند نیست و هرگاه منافعش اقتضا کند به هر کشوری (حتی آن کشور مثل قطر متحد آمریکا و میزبان پایگاه نظامی آن باشد) حمله می‌کند. بنابراین ملحق شدن به پیمان ابراهیم، حاشیه امنیتی برای آنها از سوی اسرائیل ایجاد نخواهد کرد و تنها راه مقابله با این غده سرطانی بدخیم، اتحاد کشورهای اسلامی با همدیگر و بازتولید یک استراتژی روشن و شفاف در تقابل با آن و نیز به روز کردن قدرت نظامی خود و آماده باش دائمی در برابر این رژیم سفاک است.

رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا تاکنون به بیش از ده کشور حمله نظامی کرده و نقشه سیطره بر خاورمیانه را کلید زده و در این مسیر هیچ خط قرمز سیاسی، نظامی، اخلاقی و انسانی برای خود قائل نیست چون جهان در برابر جنایت به خاک و خون کشیدن ۶۵ هزار فلسطینی آن طور که باید و شاید واکنش در خور شأنی از خود نشان نداد‌. حمله اسرائیل به قطر، تنها به این کشور تعریف نمی شود بلکه تهدیدی علیه ۶ کشور جنوب خلیج فارس (شورای همکاری) به شمار می آید و رابطه رژیم صهیونیستی با آنها را دستخوش تحول قرار می دهد.