طلاق سیاسی ترامپ و نتانیاهو؟

از این رو با توجه به اتفاقات مهمی چون آتش بس آمریکا با جنبش انصارالله یمن بدون هماهنگی با اسرائیل، تداوم و اعلام پیشرفت مذاکرات با ایران با وجود شکنندگی‌هایش که آن هم مطابق میل اسرائیل نبوده، در کنار اخباری که نشان از سردی روابط ترامپ و نتانیاهو می دهد همگی نشان از شکاف بین روابط آن دو نفر همینطور دولت‌های کنونی اسرائیل و آمریکا دارد. این اخبار علاوه بر منابع غربی توسط منابع اسرائیلی هم البته با شدت بالاتری کار شده است؛ خصوصا آنکه رسانه‌ای رسمی چون رادیو ارتش اسرائیل(اشغالگر) هم اعلام کرده اطرافیان ترامپ به «پل برمر» وزیر راهبردی این رژیم اعلام کرده اند که ترامپ قصد دارد ارتباطش را با نتانیاهو قطع کند. همانگونه که به جز این منبع خبری رژیم اشغالگر، منابع دیگر عبری چون روزنامه تایمز اسرائیل، اسرائیل هیوم، هارتص و... هم به گونه‌ای جدی به این اخبار پرداخته اند. البته افول روابط آمریکا و رژیم صهیونیستی از دوره باراک اوباما وارد فاز جدی شد و علت این افول محدود به روابط شخصی اوباما و نتانیاهو در آن زمان نبود بلکه هیئت حاکمه آمریکا که توسط اندیشکده‌های قدرتمند سیاست‌گذاری راهبری می‌شود به این نتیجه رسیده بود و است که اسرائیل دیگر نمی‌تواند متحد حیاتی آمریکا باشد چون برخی منافع آن با آمریکا در تضاد است. البته این به معنی روی‌گرداندن آمریکا از اسرائیل یا دشمنی با آن نیست اما سطح روابط آنها را از وضعیت کنونی پایین تر می آورد.

همینطور این نشان از جوشش حس انسان‌دوستی هیئت حاکمه آمریکا یا شخص دونالد ترامپ ناشی از جنایات اسرائیل نیست؛ بلکه عقل حسابگر و معامله‌گر ترامپ و سیاستگذاران در سطح کلان آمریکا علی‌رغم لابی بسیار قدرتمند اسرائیل در آنجا به این نتیجه رسیده‌اند که هزینه بسیاری از اقدامات آمریکا برای اسرائیل زیادتر از فایده آن است.

به گفته کارشناسان، یکی از دلایل اصلی این موضوع هم آن است که به علت شدت جنایات رژیم صهیونیستی و بازتاب منفی‌اش در افکار عمومی آمریکا و جهان، بدنه اصلی حمایتگر اسرائیل که صهیونیست‌های نیویورک‌نشین هستند و منافع اقتصادیشان بر همه چیز برایشان ارجحیت دارد با صهیونیست‌های اسرائیل‌نشین که ایدئولوژی و نظامی‌گری برایشان از همه چیز مهمتر است، دچار اختلاف شده‌اند. خاصه آنکه جامعه یهودی صاحب‌نفوذ در آمریکا در حال تغییر نسل است و این نسل جدید دارد فاصله خود را ایدئولوژی‌های صهیونیستی بیشتر می کند.

پرواضح است که در دنیای سیاست منافع هر کشور محور اصلی سطح روابطش با کشورهای دیگر است؛ به تعبیر دیگر منافع هر کشور اولویت اصلی آن کشور است و دوستی‌ها و دشمنی‌ها دائمی نیستند.همانگونه که سرعت تحولات هم بالاست و دنیای امروز با دنیای ماه‌های بعد یا سال بعد متفاوت است، پس کشوری موفق است که به خوبی این ویژگی حاکم بر روابط بین‌الملل را درک کند.کارشناسان حوزه روابط بین‌الملل تاکید دارند این موفقیت خود را در دورسازی از چالش‌ها و فربه‌تر کردن فرصت‌ها نشان می‌دهد.