هر سال با فرا رسیدن دوازدهم اردیبهشتماه،رسانهها، مسئولان و نهادهای مختلف از مقام معلم تجلیل میکنند. سخنان پرطمطراق، جملات زیبا و وعدههایی که در ظاهر بوی احترام میدهند، فضای جامعه را پر میکند اما آیا این قدردانیها از سطح شعار فراتر میروند؟
در عمل، معلمان همچنان با مشکلات مزمن و عمیقی دستوپنجه نرم میکنند از جمله حقوق پایین، امنیت شغلی مبهم، نبود امکانات کافی در مدارس، تبعیضهای ساختاری و بیتوجهی به شأن و جایگاه واقعی آموزش و پرورش. وعدههایی چون افزایش حقوق، بهبود شرایط رفاهی، یا ارتقای منزلت معلمان، سالهاست که به دفعات تکرار میشوند؛ اما در نهایت، در لابهلای بحرانهای اقتصادی و اولویتهای دیگر گم میشوند.
روز معلم نباید تنها به قاب عکسهایی از گُل و شیرینی خلاصه شود؛ بلکه باید فرصتی باشد برای بازنگری در سیاستها، شنیدن صدای معلمان و عمل به وعدهها. تجلیل واقعی از معلم، تنها در گفتار نیست؛ بلکه در اقدام و اصلاح نظامی است که آموزش را به حاشیه رانده است. تکریم از معلم بودجه میخواهد، سیاستگذاری عادلانه میطلبد، نه فقط یک شاخه گل پژمرده و یک وعدهی توخالی.
معلم را با احترام زبانی، نمیتوان راضی نگه داشت. وقت آن است که لبخندهای ساختگی را کنار بگذاریم و واقعیتها را ببینیم؛ آموزش بدون معلم باانگیزه، یعنی آیندهای بیسواد.
جدیدترین اخبار
ایران فقط درباره مساله هستهای گفتوگو میکند
هشدار ایلان ماسک درباره احتمال جنگ داخلی در آمریکا
پلیس در آمادهباش کامل برای جشن نیمه شعبان
معامله ۱۶۹ میلیون دلار انواع ارز در مرکز مبادله ایران
کلنگ ساختمان اداری ناحیه دوم منطقه یک بندرعباس با ۱۸۲ میلیارد اعتبار به زمین زده شد
تمدید مهلت ثبتنام در سامانه مسکن برای فرهنگیان تا ۳۰ بهمن
نیروگاه حرارتی جدید هرمزگان افتتاح شد
محل میزبانی تراکتور از السد مشخص شد
آغاز فراخوان مستمر پذیرش دانشجوی فناور در دانشگاه آزاد اسلامی
سرانه ورزش ایرانیها ۱۳ دقیقه است
احتمالاً ایران و آمریکا پیش از مذاکره به توافق اولیه رسیدهاند
مدارس هرمزگان چند روز بیشتر دایر میشوند
ترامپ به خواستهی ایران تن داد
پر کردن بدن با چربی اجساد
افزایش قیمت نفت با تشدید تنشها در تنگه هرمز
مدارس هرمزگان چند روز بیشتر دایر میشوند
