خیلی ها دوست ندارند من ورزش کنم

با فوتبال بازی کردن ورزش را شروع کرد. بعد از آن به دوومیدانی رفت و در کنار آن ورزش نجات غریق را هم انجام داد و حتی در این رشته صاحب مدال های بین‌المللی هم شد.  149  مدال رنگارنگ کسب کرده است که ۹ مدالش  جهانی است.

گفت و گوی اختصاصی صبح ساحل را با این ملی پوش دوومیدانی استان را با هم می خوانیم.

 لطفا خودتان را به صورت کامل معرفی کنید.

کامبیز طارمی هستم، متولد  23 تیرماه سال ۱۳۶۷ محله شاه حسینی بندرعباس

 از کی به ورزش روی آوردید و با چه رشته ورزشی ؟

 ازسال ۱۳۷۸ با رشته پرطرفدار فوتبال ورزش را شروع کردم. بعد از  یک سال به دوو میدانی روی آوردم  واز سال ۱۳۸۵ علاوه بر دوومیدانی  به رشته  نجات غریق پرداختم که در این رشته ۱۴ مدال بین المللی دارم.

 از دوومیدانی استان بگویید ؟

 از سال ۱۳۷۸  به مدت یک دهه فعالیت های هیات دوومیدانی به نظر من قابل توجه بوده است. قهرمانان نام آور و مدرسه دو ومیدانی خیلی خوبی داشتیم.

اما از سال ۱۳۸۸دوومیدانی‌هرمزگان با افت بسیار شدیدی مواجه شد،زیرا نه ملی پوش زیادی داریم و نه‌رکورددار تیم ملی و نه باشگاهی داریم که فعالیت چشمگیری داشته باشد.

مربیان خود را معرفی می کنید ؟

اولین مربی ام جمشید آرمات بود. دومین مربی ام زنده یاد عبدالرضا جعفری، بعد منصور روشن قیاس و هادی بلالی پور که نقش زیادی در موفقیت های من داشت. مربی پنجم من حامد احمد پور بودند که الان به کانادا مهاجرت کرده است. مربی بعدی هم استاد کیانی از استان البرز بودند.

نقش خانواده در ورزش کردنت به چه میزانی بوده است؟ نقش خانواده ام در قهرمانی هایم خیلی زیاد بود، همیشه پشتیبانم بودند. توی سختی و نداری ها همواره کنارم بودند.

خانواده هم اهل ورزش هستند ؟

برادرم علی ورزشکار قابلی است.

 برای موفقیت های بیشتر چه برنامه ای دارید؟

برنامه های زیادی دارم. در برنامه های کوتاه مدت برای امسال قول ۵ مدال درخشان به مردم هرمزگان و جامعه ورزشی می دهم. اما برنامه های  بلند مدت  را نمی توانم فعلا رسانه ایی کنم.

 از هیات دوومیدانی چه انتظاراتی دارید ؟

انتظارات خیلی زیادی دارم. اول این که مدارس دوومیدانی را توسعه بدهد، استعداد یابی محله به محله داشته باشد. مثل سال ۱۳۷۸  هیات دوومیدانی باشد، پویا و فعال،  برای اعزام‌ها  تمام قد کنار ورزشکاران باشد، مربیان با تجربه خارجی بیاورد. برای ما ورزشکاران تفاوتی ندارد چه کسی رئیس هیات باشد ولی انتظارمان این است که دیدگاه حرفه ای داشته باشد و برای رشته دو ومیدانی و استان کار بکند. البته معتقدم اگر از نسل جوان استان باشد خیلی بهتر است.

با مسوولان ورزش استان چه حرفی دارید ؟

حرف های خیلی زیادی با مسئولان ورزش استان دارم. ابتدا این که نوع نگاه شان به ورزش استان، ورزشی و حرفه ای باشد. دوم این که از ورزشکاران برای پیشبرد اهداف خود  در ساسیت استفاده نکنند.

به ورزش استان در سطح کشور از بیست نمره، پنج  می‌دهم زیرا هنوز هرمزگان قهرمان پارالمپیک ندارد. یک قهرمان المپیکی داریم به نام فیصل دانش که مربوط به سال‌های خیلی دور است. این ها نمی تواند با استعدادهایی که در این استان هستند  خوشایند باشد.

تعدادی از دوندگانی که با آن ها شروع کردی معرفی  می کنید ؟

هادی بلالی پور، بیژن محمود زاده، مهدی و کیانوش جهانبخش، مهران حمزه‌پور، حسن بیابان زاده، جلیل ساکت و....

 در تیم های منتخب استان هم بوده اید ؟

 بله در تیم‌های شهرداری و  آذرخش بندرعباس

 چند خواهر و برادر هستید ؟

چهار تا خواهر، سه تا برادر و من آخرین پسر خانواده هستم.

 از دعوت شدنت به تیم ملی بگویید ودر کدام رده‌های سنی دعوت شده اید؟

از سال ۱۳۸۸  و از رده سنی نوجوانان تا الان عضو تیم ملی دو ومیدانی هستم.

 به نظرتان باز هم به تیم ملی دعوت می شوید ؟

بله، صد درصد، و حتما قول مدال هم می دهم.

 چه افتخاراتی کسب نموده اید؟

خدا را شکر ۱۴۹  مدال دارم که ۹ مدال جهانی هم شامل آن ها می شود.

 الگوی شما در ورزش چه کسی است؟

هادی سپهرزاد، سجاد مرادی و حامد احمد پور در ایران و جاستین کاستیف هم در خارج از کشور که خیلی دوستش دارم.

 از دوومیدانی مدارس بگویید ، آیا عضو تیم های منتخب مدارس هم بوده اید؟

بله، در رقابت های مدارس مدال های خیلی ارزشمندی گرفته ام. سه دوره ستاره مسابقات شدم. عضو تیم ملی مدارس بودم و ۹ مدال گران بهاء در مسابقات آموزشگاه‌های کشور دارم.

چکار باید کرد تا دو ومیدانی در مدارس پویاتر شود؟

مربیان دو ومیدانی باید استعداد یابی در مدارس را در اولویت قرار دهند. ساعات زنگ ورزش را بیشتر کنند، مدرسه دو ومیدانی ایجاد کنند، معلمان ورزشی به دوره‌های آموزشی مرتبط با دوومیدانی بروند و تعامل بیشتری با هیات دو ومیدانی داشته باشند.

 در روز چند ساعت تمرین می کنید و برای تمرین کردن با مشکلی روبرو هستید یا نه؟

در استان جمع ما برای تمرین کردن به سه نفر هم نمی‌رسد. روزی دو ساعت تمرین می کننم.

خیلی برای تمرین کردن اذیت شده  ام، حتی به ورزشگاه‌ها و پیست من را راه نمی دهند، بیشتر تمریناتم توی خیابان و در  بیابان است.

 نمی خواهم وارد حاشیه بشوم ولی باید بگویم که خیلی ها در استان هرمزگان دوست ندارند من ورزش کنم. متاسفانه بیشتر تمریناتم بیرون از شهر و درشهرستان‌ها است.

 بهترین مربیان دوومیدانی استان از نگاه شما؟

هادی بلالی پور و جلیل ساکت

 صمیمی ترین دوست ورزشی خود را نام ببرید؟

همه دوست و عزیزند اما علی کمالی و حسن دهقانی همیشه کنارم بوده اند و بهترین دوستانم هستند.

 قشنگ ترین خاطره ورزشی شما؟

در کشور تونس، قشنگ ترین خاطره ورزشی من رقم خورد. جایی که همه می‌گفتند: هیچ شانسی برای کسب مدال ندارم ولی  توانستم در ماده ۱۰۰ و ۲۰۰ متر دو مدال طلا بگیرم. این در صورتی بود که من اولین مدال جهانی ۱۰۰ متر دوو میدانی کشور گرفتم و موجب شد  نام من در تاریخ دو ومیدانی ایران، ماندگار شود.

 بدترین و تلخ ترین خاطره ورزشی شما؟

تلخ ترین خاطره ورزشی ام در مسابقات جهانی سوئد بود که ۱۵  روز مانده به شروع مسابقات، آپاندیس عمل کردم، اما با اعزام به رقابت ها علی رغم کار شکنی های فراوان با کسب سه  مدال به ایران بازگشتم.

 به عنوان یک ورزشکار چه حرفی با هم‌سن‌ وسال‌های خودت دارید؟

  پیشنهاد می کنم احترام به پیشکسوتان  و بزرگان را فراموش نکنند وآن را سرلوحه کارهای خودشان قرار دهند. تا می توانیم به نیازمندان کمک کنیم و برای آن‌هایی که شرایط ورزش کردن را ندارند شرایط ایده آل فراهم کنیم، مرد عمل باشیم، نقش بازی نکنیم، مردمی باشیم و به مردم کمک کنیم.

 بهترین دوندگان ایران و جهان از نگاه شما چه کسانی هستند؟

یوهان بلک، یوسین برد و جاستین گاتین در جهان و در ایران احسان حدادی و سجاد مرادی.

 بهترین راه برای پیشرفت را در چه می دانید ؟

دنبال حاشیه نباشیم، راه خودمان برویم، به قله های بلند نگاه کنیم، فقط تمرین و ورزش کنیم  و افتخار کسب کنیم.

 زیباترین جای هرمزگان از نظر شما کجاست؟

کوه گنو و روستای چاهستان، هرچند هرمزگان جاهای زیبای زیادی دارد.

 اوقات فراغت خود را چگونه سپری می کنید؟

کتاب های ورزشی  می خوانم و فیلم های ورزشی می‌بینم.

موفقیت خود را مدیون چه کسانی می دانید؟ 

مصطفی طیبی و خانواده ام.

 و حرف پایانی ......

کامبیز طارمی را در حاشیه نبرید، کامبیز طارمی را اذیت نکنید،سعی کنید درب ورزشگاه ها به رویش باز باشد،  می خواهم بدانم چند تا کامبیز طارمی در استان داریم،  کامبیز طارمی فقط به فکر کسب مدال برای ایران و هرمزگان است و  به پرچم کشورش افتخار میکند.

سپاسگزارم از دوستان نزدیکم که از من به عنوان یک قهرمان و پهلوان یاد می کنند، از مسئولان، خانواده و مردم که برایم دعا می کنند.

از احمد مرادی نماینده مردم بندرعباس در مجلس شورای اسلامی قدر دانی می کنم.

در پایان باید این را هم بگویم که فکر می کنم کامبیز طارمی در ایران نمی تواند فعالیت خیلی حرفه ای داشته باشد. ته ذهنم این است که از ایران بروم و دوست دارم در آینده مربی تیم ملی پرتغال بشوم.