صدای ۳۰۰ مالباخته به جایی نمی‌رسد

پروژه تجاری «زیتون ۲» یکی از پرونده‌های پیچیده و طولانی‌مدت در شهر است که نزدیک به ۲۰ سال از آغاز آن می‌گذرد. بسیاری از شهروندان از سال ۱۳۸۴ با امید سرمایه‌گذاری و خرید رسمی غرفه‌ها وارد این پروژه شدند؛ اما از همان ابتدا اختلافات داخلی میان شرکای پروژه، پیگیری‌های قضایی و تغییر مالکیت‌ها باعث توقف‌های متعدد و بلاتکلیفی کامل خریداران شده است.

اشتراک گذاری:

در سال ۱۳۹۶ پروژه توسط فردی به نام «برکم» که از قبل از «خسروانی» طلبکار بوده توقیف شد. پس از هشت سال چالش‌های قضایی، پروژه مجدداً به خسروانی بازگردانده شد و خریداران با این امید که بالاخره ساخت‌وساز به پایان برسد، مجبور به امضای متمم‌ها و پرداخت‌های اضافه شدند. اما پس از چند سال، بار دیگر برکم با ارائه دستور جدیدی از سوی دستگاه قضایی، پروژه را توقیف کرد و قراردادهای مالباختگان را به رسمیت نشناخت. در تجمع‌های متعدد، مردم تلاش کردند ثابت کنند که پروژه زیتون ۲ شامل ده طبقه و ۳۰۰ غرفه متعلق به خریداران است؛ اما پس از دو دهه، هیچ نتیجه مشخصی به دست نیامده است. اکنون پروژه نه تکمیل شده، نه تعیین تکلیف شده، و نه مالکان فعلی هیچ همکاری یا پاسخ‌گویی با مردم دارند. مالباختگان می‌پرسند: «بعد از ۲۰ سال و دوبار پرداخت پول، باید به کجا مراجعه کنیم و به چه کسی اعتراض کنیم؟»

صحبت‌های یکی از مالباختگان

«مشکل ما فقط یک اختلاف حقوقی ساده نیست؛ ما ۲۰ سال از عمرمان را در این کشمکش‌ها گذاشته‌ایم. قوه قضاییه، دادگاه‌ها، رئیس سابق قوه قضاییه و تقریباً تمام مسئولان شهر از این ماجرا خبر دارند. ما نمی‌خواهیم دخالت بی‌جا کنیم؛ فقط می‌خواهیم حقیقت پرونده روشن شود. شهرداری در بسیاری از موارد برای یک ملک کوچک یا یک مغازه معمولی، اگر مشکلی باشد بلافاصله اخطار می‌زند. اما این پروژه عظیم که ۲۰ سال رها شده، هیچ‌کس برای تعیین تکلیفش قدمی برنمی‌دارد. این ساختمان فقط چند کار ساده تا تکمیل فاصله دارد: نصب پله‌برقی، سیستم خنک‌کننده، و چند کار ریز. بالای ساختمان یک شهربازی زیبا برنامه‌ریزی شده بود. ما ۳۰۰ نفر با امید آینده‌ای بهتر برای خانواده‌هایمان آن را پیش‌خرید کردیم. اما همه‌چیز قربانی دعواهای دو شریک شده؛ دعواهایی که نتیجه‌اش سال‌ها اتلاف عمر و سرمایه مردم بوده است.

امروز ملک به نام یکی از آن‌هاست، اما آن فرد هم هیچ اقدام عملی برای ادامه کار انجام نمی‌دهد؛ نه تعیین تکلیف، نه ساخت‌وساز، نه پاسخ‌گویی. در جزیره قشم همین شرایط برای دو ملک مشابه پیش آمد؛ اما منطقه آزاد طی جلسات رسمی توانست طرفین را پای میز مذاکره بیاورد و پروژه‌ها بعد از ۱۰-۱۵ سال دوباره راه افتاد. چرا اینجا چنین اراده‌ای وجود ندارد؟»

ما فقط یک درخواست داریم

این مالباخته در ادامه گفت: «استاندار، شهردار و رئیس دادگستری برای تعیین تکلیف این پروژه وارد عمل شوند.اگر لازم است جلسه بگذارید، مکاتبه کنید، یا گزارشی برای قوه قضاییه ارسال شود. فقط نگذارید حق ۳۰۰ خانواده در بلاتکلیفی بماند. یکی از شرکا در کیش است، یکی در تهران است؛ اما نمایندگان و وکلایشان اینجا هستند ومردم را ۲۰سال درگیر تسویه حساب‌های شخصی و لجبازی‌های خودشان کردند. ما فقط می‌خواهیم این پروژه یا ساخته شود یا تکلیف مالکیت و حقوق مردم رسمی و قطعی اعلام شود. بیشتر از این توان انتظار و بلاتکلیفی نداریم.»

روزنامه صبح ساحل