تأثیر فضای فیزیکی مدرسه بر یادگیری دانش‌آموزان

نخستین عامل قابل توجه نور است. نور طبیعی تأثیر مثبتی بر عملکرد ذهنی و خلق‌وخوی دانش‌آموزان دارد. کلاس‌هایی که پنجره‌های بزرگ دارند و نور کافی وارد آن‌ها می‌شود، معمولاً بازدهی بالاتری نسبت به کلاس‌های تاریک و بسته دارند. نور مصنوعی نامناسب، به‌خصوص نورهای مهتابی شدید یا زرد کدر، می‌تواند موجب خستگی چشم، کاهش تمرکز و حتی سردرد در دانش‌آموزان شود. عامل دوم، رنگ‌ها هستند. رنگ‌ها در روان‌شناسی محیط، تأثیر عمیقی بر احساسات و رفتار انسان‌ها دارند. برای مثال، رنگ‌های ملایم مثل آبی روشن یا سبز کمرنگ می‌توانند حس آرامش و تمرکز را در کلاس درس افزایش دهند. در مقابل، رنگ‌های تند و تحریک‌کننده مثل قرمز یا نارنجی تیره اگر بیش از حد استفاده شوند، می‌توانند موجب اضطراب یا بی‌قراری در کودکان شوند. استفاده‌ی هوشمندانه از رنگ در دیوارها، میزها و حتی ابزارهای آموزشی، یک روش ساده اما مؤثر برای بهبود فضای آموزشی است. از دیگر عومل مهم می توان به تهویه و دمای هوا اشاره کرد. کلاس‌های گرم و بدون گردش هوای مناسب باعث خواب‌آلودگی، خستگی ذهنی و کاهش بهره‌وری می‌شوند. در مقابل، کلاس‌های خیلی سرد هم می‌توانند مانع تمرکز دانش‌آموزان شوند. هوای تازه و پاک در کلاس درس باعث می‌شود مغز بهتر کار کند و دانش‌آموزان هوشیارتر باقی بمانند. علاوه بر این عوامل، میز و صندلی‌های مناسب، فضای کافی برای حرکت و نظم کلی کلاس هم در یادگیری نقش دارند. کودکانی که مجبورند ساعت‌ها روی صندلی‌های ناراحت یا با ارتفاع نامناسب بنشینند، دچار مشکلات جسمی و کاهش تمرکز می‌شوند. همچنین، وجود فضای سبز در محیط مدرسه، حیاط‌های رنگی و زیبا و کلاس‌هایی با تزئینات خلاقانه، می‌تواند احساس تعلق دانش‌آموزان به مدرسه را افزایش داده و انگیزه یادگیری را در آن‌ها تقویت کند. متأسفانه در بسیاری از مدارس، به‌ویژه مدارس دولتی، به فضای فیزیکی به عنوان یک عامل کلیدی در آموزش توجه کافی نمی‌شود. بودجه‌های محدود، ساختمان‌های قدیمی و نبود برنامه‌ریزی برای بهینه‌سازی محیط آموزشی، موجب شده تا این بُعد مهم از کیفیت آموزش نادیده گرفته شود.بنابراین می توان گفت یادگیری فقط به محتوای درسی و روش تدریس محدود نمی‌شود. محیطی که در آن یادگیری اتفاق می‌افتد، می‌تواند آن را تقویت یا تضعیف کند.

روزنامه صبح ساحل