از مهاجرت تا مجلس؛ روایت زندگی حبیب‌الله احمدی

حبیب‌الله احمدی، تاجر سرشناس بندرلنگه و بندرعباس و نماینده مردم بندرعباس در دوره بیست‌وسوم مجلس شورای ملی، از چهره‌هایی بود که زندگی‌اش میان تجارت، سیاست و مهاجرت رقم خورد. او بازرگانی نوگرا، تحصیل‌کرده و مسلط به زبان انگلیسی بود که علاوه بر فعالیت‌های تجاری، با تأسیس دفتر هواپیمایی پان‌امریکن در ایران گامی مهم در عرصه حمل‌ونقل هوایی برداشت و بعدها به ریاست کل رزرواسیون هواپیمایی ملی ایران رسید.

آشنایی با یکی از تجار و بازرگانان قدیم هرمزگان

حبیب‌الله احمدی در سال ۱۳۰۹ خورشیدی چشم به جهان گشود. او فرزند محمد شریف احمدی بود و در سال‌های کودکی به همراه خانواده به کشور بحرین مهاجرت کرد. بحرین در آن روزگار مقصد بسیاری از خانواده‌های ایرانی جنوب بود که برای کار و زندگی بهتر به آنجا می‌رفتند. احمدی سال‌های نخستین عمر خود را در آن کشور سپری کرد و پس از مدتی به وطن بازگشت.بازگشت به ایران برای او سرآغازی تازه بود. در بندرعباس با خانواده‌ای نامدار پیوند خورد و با خدیجه کله‌داری، دختر آقااحمد کله‌داری، از تجار معروف این بندر ازدواج کرد. همین وصلت تجاری و خانوادگی، جایگاه او را در میان بزرگان و بازرگانان جنوب بیش از پیش مستحکم ساخت.

موسس دفتر پان‌امریکن در ایران

حبیب‌الله احمدی تنها یک تاجر محلی نبود؛ او نگاه بین‌المللی به تجارت و حمل‌ونقل داشت. یکی از مهم‌ترین اقداماتش، تأسیس دفتر نمایندگی شرکت هواپیمایی «پان‌امریکن» در تهران بود. این اقدام در دورانی که صنعت هوانوردی ایران در حال رشد بود، اهمیت زیادی داشت. پان‌امریکن در آن سال‌ها یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های هواپیمایی جهان به شمار می‌رفت و احمدی با ایجاد این دفتر توانست پیوندی تازه میان ایران و شبکه هوایی بین‌المللی برقرار کند.

این ابتکار نه تنها جایگاه او را در میان تجار کشور ارتقا داد، بلکه سبب شد جنوب ایران و به‌ویژه هرمزگان در مسیر ارتباطی گسترده‌تری قرار گیرد.

زبان و دانش، سرمایه‌ای ماندگار

یکی از ویژگی‌های شاخص احمدی تسلط او به زبان انگلیسی بود. او در زمانی که کمتر کسی در جنوب ایران به زبان خارجی مسلط بود، موفق شد مدرک لیسانس زبان انگلیسی را دریافت کند. همین توانایی باعث شد به‌سرعت در عرصه‌های اداری و مدیریتی پیشرفت کند.پس از موفقیت در عرصه هوایی، او به‌عنوان رئیس کل رزرواسیون هواپیمایی ملی ایران منصوب شد. این جایگاه حساس و مهم نشان می‌داد که احمدی نه‌تنها در سطح منطقه‌ای، بلکه در سطح ملی نیز توانسته اعتبار و نقش‌آفرینی خود را تثبیت کند.

ورود به سیاست

تجربه‌های بازرگانی، روابط گسترده و شخصیت کاریزماتیک احمدی او را به صحنه سیاست کشاند. در تیرماه ۱۳۵۰، در دوره بیست‌وسوم مجلس شورای ملی، مردم بندرعباس او را به‌عنوان نماینده خود برگزیدند. انتخاب او بیانگر اعتماد مردم به فردی بود که هم ریشه در تجارت داشت و هم ارتباطات بین‌المللی‌اش می‌توانست در خدمت توسعه منطقه قرار گیرد.

دوران نمایندگی احمدی با تلاش‌های او برای بیان نیازها و ظرفیت‌های جنوب همراه بود. او از جمله کسانی بود که معتقد بود هرمزگان با داشتن موقعیت استراتژیک و ظرفیت‌های تجاری و دریایی، باید بیش از پیش در تصمیم‌گیری‌های ملی دیده شود.

مهاجرت دوباره

پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ سرنوشت بسیاری از فعالان سیاسی و اقتصادی آن دوران را تغییر داد. احمدی نیز پس از این تحولات راهی انگلستان شد و سال‌های پایانی عمر خود را در آنجا گذراند. اگرچه دوری از وطن برای او دشوار بود، اما زندگی در غربت بخشی از سرنوشتش شد.

در انگلستان نیز ارتباط خود را با خانواده و دوستانش حفظ کرد و همواره اخبار و تحولات ایران را دنبال می‌کرد. او با وجود دوری از سرزمین مادری، همچنان خود را یک هرمزگانی می‌دانست و خاطراتش از بندرلنگه، بندرعباس و روزگار مجلس، بخش جدایی‌ناپذیر زندگی‌اش باقی ماند.

پایان یک زندگی پر فراز و نشیب

سرانجام، پس از سال‌ها زندگی در انگلستان، حبیب‌الله احمدی دار فانی را وداع گفت. زندگی او سرشار از حرکت، تلاش و مهاجرت بود؛ از کودکی در بحرین تا تجارت در بندرعباس و بندرلنگه، از تأسیس دفتر پان‌امریکن و مدیریت هواپیمایی ملی تا صندلی مجلس شورای ملی، و در نهایت سال‌های غربت در اروپا. یاد او همچنان در حافظه هرمزگان باقی است؛ به‌عنوان تاجری نوگرا، مدیری آشنا با زبان جهان و سیاستمداری که نمایندگی مردم بندرعباس را بر دوش داشت. روایت زندگی او نشان می‌دهد که چگونه اراده، دانش و نگاه بین‌المللی می‌تواند فردی از جنوب ایران را به عرصه‌های ملی و جهانی برساند.