مردم‌داری، رکن اصلی حکمرانی امام خمینی (ره)

به گزارش صبح ساحل، بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی ایران با سنت شکنی در حوزه علمیه و در پیش گرفتن مشی مبارزه جویانه برخلاف جریاناتی که در حوزه تمایلی به حضور درسیاست نداشتند، نقش رهبری ملت ایران را به عهده گرفت تا خواسته‌‌های تاریخی آنان در برانداختن ظلم و ستم و مشارکت مردم را در سیاست محقق کند.

در جای جای وصیت نامه ایشان بر واژه ملت ایران تاکید شده و بارها وحدت مردم ایران و مسلمانان جهان را عامل کلیدی در پیروزی‌ آنان در مقابل دشمنان دانسته‌ شده است. این رویه امام باتوجه به آن استقبال پرشکوه در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ موضوع عجیبی نیست. در تاریخ ایران چنین استقبالی از سوی مردم در هنگام ورود به پایتخت کشور سابقه نداشته است. تمامی این اتفاقات نشان می‌دهد انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، انقلاب ملت ایران با حضور همه اقشار مختلف جامعه ایران و با آرمان استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی به پیروزی رسید.

با وجود همه این مسائل و تاکید بر حفظ آرمان‌های انقلاب در وصیت نامه خود اسلام و مردم دو رکن اصلی حکمرانی در اندیشه‌های سیاسی امام بود. امام هیچگاه دین و حفظ دین را جدای از مردم تصور نمی‌کرد. همچنین علم باوری و تخصص گرایی از موضوعاتی است که در وصیت نامه ایشان به آن پرداخته شده است.

منفعت ملی

در دوران امام خمینی همواره بر استقلال از غرب و شرق تاکید می‌شد و این دوبال قدرت جهانی را مانعی بر سر راه وحدت اسلامی می‌خوانند‌. وحدت اسلامی مهم‌ترین مولفه اساسی ایشان در سیاست خارجی نظام بود. همچنین مصلحت اندیشی امام در موضوع پایان جنگ و ارتباطات فرامنطقه‌ای در زمان جنگ از مهم‌ترین اتفاقاتی بود که نشان از در صدر قرار داشتن منفعلت ملی در نگاه ایشان بود.

الگوی حکمرانی امام (ره)

بنیان گذار انقلاب اسلامی الگوی متفاوت از حکمرانی را در ایران و جهان اسلام در عصری که انقلاب‌های ضدیت‌ با دین را مطرح می‌کردند داشت. ایشان اثبات کردند اسلام و نیرو‌های معنوی در جامعه می‌تواند اتحاد و همدلی را میان یک برای تحقق آرمان‌های بزرگ برقرار کند. این الگوی حکمرانی باید همواره مدنظر سیاستمداران جمهوری اسلامی باشد.

منفعت ملی، ارتقای جایگاه‌ ایران در جهان، نقش اساسی مردم در حکومت فارغ از نژاد و جنسیت از مولفه‌های اساسی حکمرانی امام بوده است.