ناترازی درمان و بیمه بازنشستگان

بازنشستگی‌ زمان لذت بردن از زندگی در کانون گرم خانواده است. مرحله‌ی شیرینی از زندگی که در آن انسان بعد از عمری تلاش و خدمت و با کوله‌باری از تجربه وارد آن می‌شود که می‌بایست با خیالی آسوده و فارغ از دغدغه معاش در کنار خانواده و فرزندان و نوه‌ها، معیشت خود را به آسایش و آرامش سپری نماید و دولت‌ها نیز موظفند به پاس یک عمر خدمت صادقانه این عزیزان با پرداخت حقوق خوب و کافی و ارایه خدمات بهداشتی و درمانی قابل قبول در خدمت آن‌ها باشند. امروزه در بسیاری از کشورها بازنشستگان از عزت و احترام خاصی برخوردارند و دولت‌ها بالاترین خدمات را با بهتربن کیفیت به آن‌ها ارائه می دهند.
اما متاسفانه در جامعه ما بازنشستگان نه از حقوق کافی برخوردارند و نه بیمه‌ی درمانی مناسب.
تاسف‌بارتر این که دولت‌ها در ادوار مختلف با دست بردن در جیب صندوق‌های بازنشستگی آن‌ها را به ورطه ورشکستگی رسانده‌اند و این صندوق‌های ضعیف و نحیف قادر نیستند با بیمه‌های درمانی با کیفیت قرارداد ببندند و معمولا بیمه‌های پایه و تکمیلی بازنشستگان خدمات ضعیفی به این عزیزان ارائه می‌دهند. برای فرهیختگان فرهنگی، بیمه‌ی تکمیلی، اصطلاحی کهنه و پوسیده است که دیر زمانی است در سیاه‌چال زندگی بازنشستگی آنان رنگ باخته است. اکنون بازنشستگان کشوری که گوهر جوانی و بهترین سرمایه‌ی زندگانی خود را در صیانت از این سرزمین صرف کرده‌اند،هیچ سهمی از دستاورد سی ساله‌ی خود ندارند در حالی‌که با کهولت سن و عوامل متعدد دیگر، درگیر آسیب‌های جدی و پر خطر جسمی و روحی هستند و نیاز به حمایت دولت دارند.
متاسفانه در چنین شرایط و موقعیت دشواری، سازمان بازنشستگی کشوری با بیمه ملت که خود بخشی از سهام آن را داراست قرارداد بسته و بازنشستگانی که به امید خدمات بهتری نسبت به بیمه آتیه‌سازان حافظ نشسته بودند، ناامید کرد و بیمه‌ی ملت نیز از زیر بار این مسئولیت خطیر شانه خالی کرده و سقف کوتاه بیمه مدام بر سر بازنشستگان می شکند.
محدودیت‌های اعمال شده از سوی بیمه ملت همواره موجب کاهش کیفیت سطح زندگی و سلامتی بازنشستگان و خانواده‌های معزز ایشان می‌شود.هیچ دارویی در تعهد این بیمه‌گر نیست و با هیچ طبیبی اعم از عمومی، متخصص و فوق تخصص قراردادی ندارد. شاید در مناطق کمتر برخوردار و استان محروم هرمزگان چنین باشد. آزمایش‌ها، خدمات درمانی و بالینی هم، سقف و محدودیت‌های خاص  دارد. (ویزیت تا سقف ۵۰۰ هزار تومان و آزمایش تا سقف یک میلیون و چهارصد هزار تومان در سال) و خدمات دندانپزشکی و عینک نیز ارائه نمی‌شود. آیا خجالت‌آور نیست طوری برنامه‌ریزی کنیم که بازنشستگان حق نداشته باشند در طول سال بیشتر از ۲ بار به پزشکان مراجعه کنند یا در صورت مراجعه باید هزینه را آزاد پرداخت کنند؟
آیا بازنشستگانی که بهترین ایام جوانی خود را با حداقل حقوق و مستمری، بذل خدمت به دولت و ملت کرده‌اند سزاوار تحمل چنین رنج و آزاری هستند؟ با عنایت به وعده‌ی انتخاباتی رئیس جمهور و اینکه خود از خانواده بهداشت و درمان هستند امید است که بزرگان دولت، بازنشستگان را از تونل تنگ بیمه ملت خلاص کنند و فکر و تدبیری عادلانه برای تکریم بازنشستگان بیندیشند و سازمان بازنشستگی کشوری را مکلف کنند خدمات بهتری در قالب بیمه تکمیلی در قرارداد خود بگنجاند تا باقی عمر را به عزت و کرامت بگذرانند.

روزنامه صبح ساحل