مدت انتظار خانه‌دار شدن هرمزگانی‌ها کمتر از متوسط کشوری

مدت زمان انتظار خانوارهای ایرانی با لحاظ متوسط درآمد سالانه خانوارها و همچنین براساس میانگین قیمت مسکن در کشور در سال گذشته، به ۳۱سال رسیده است، این در‌حالی است که مدت زمان انتظار خرید خانه برای خانوارهای هرمزگانی حدود 28 سال است.

  

 اگر کمی به آمارهای گذشته رجوع کنیم متوجه می‌شویم که مدت زمان انتظار خانوارهای ایرانی برای خرید خانه در سال۹۹ برابر با ۳۶ سال بوده است یعنی در سال‌های اخیر خانوارها خود را با شرایط جدید وقف داده‌اند و درآمد خود را بالا برده‌اند. این امر موجب کاهش مدت زمان انتظار خرید مسکن در کشور شده‌است. بد نیست اشاره کنیم که افت جزئی قیمت مسکن در اواخر سال گذشته نیز در بهبود قدرت خرید خانوارها برای خرید مسکن بی تاثیر نبوده‌است. همچنین متوسط درآمد خانوارهای شهری ایران رشد داشته است و این رشد در مقایسه با نیمه دوم دهه 90 بی‌‌سابقه است. براساس اعلام مرکز آمار ایران در گزارش مربوط به تغییرات درآمد و هزینه‌های خانوارهای شهری، درآمد خانوارهای شهری در سال1400 نسبت به سال1399، معادل 5/ 50 درصد افزایش یافته است. این میزان افزایش در درآمد سالانه خانوارهای ایرانی از سال96 تاکنون بی سابقه بوده است.

براساس آمارهای رسمی، متوسط درآمد خانوارهای شهری در کشور در سال96 معادل 16درصد، در سال97 معادل 19درصد، در 98 معادل 24درصد و در سال99 معادل 38درصد رشد کرد. این میزان با اختلاف قابل توجه در سال1400 به 5/ 50 درصد رسیده است. همچنین مقایسه ترکیب درآمد خانوارهای شهری و روستایی در سال گذشته نشان می دهد که سهم درآمد آزاد از درآمد خانوار در خانوارهای روستایی بیشتر از خانوارهای شهری (حدود 1.9 برابر) است اما شهری ها حدود 1.8 برابر بیشتر درآمد حاصل از اجاره منزل و 1.96 برابر بیشتر درآمد ناشی از حقوق بازنشستگی دارند. پس به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که بخشی از خانوارها درآمدهای متفرقه و آزاد به معنی منابع درآمدی غیر از حقوق داشته‌اند که این مساله باعث افزایش قدرت خرید خانوارها در بحث مسکن شده است. انتظارات تورمی در بازار مسکن نیز تا حدودی کاهش یافته و به نظر می‌رسد اثر ریسک‌های غیراقتصادی در بازار کمرنگ شده است و بازارها به ویژه مسکن واکنش کمتری نسبت به آن نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد بازار مسکن به شرایط ایستایی نزدیک شده است و لذا بازار ملک در سال گذشته با ثبات قیمت همراه بوده است.اگر متوسط خرید یک واحد آپارتمان معقول و مناسب برای یک خانواده چهار نفره را یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان در نظر بگیریم و فرض کنیم دو نفر در خانواده شاغل و هر یک درآمد 6 میلیون تومانی دارند؛ می‌خواهیم متوسط مدت زمان انتظار خانه‌دار شدن این خانواده را با هم بررسی کنیم.این خانواده سالانه 144 میلیون تومان از محل حقوق درآمد دارند. اگر سهم ۳۶ درصدی را برای مسکن در سبد هزینه شهرنشینان قائل شویم، یعنی سالانه 51 میلیون و 800 هزار تومان برای مسکن در نظر گرفته شده است و اگر فرض کنیم طی 28 سال همه فاکتورها ثابت باشد؛ این خانواده پس از 28 سال می‌تواند یک خانه با قیمت ذکر شده را تهیه کند.

  

 از آنجا که خانواده‌ها عملا نمی‌توانند این مدت زمان را برای خانه‌دار شدن تحمل کنند و دولت موظف است از طریق طرح‌هایی مثل مسکن مهر، مسکن ملی و ... مشکل مسکن را تا حدودی مرتفع کند، دولت سیزدهم برای 4 سال فعالیت خود احداث 4 میلیون مسکن را متعهد شد اما دولت در سال اول تنها بیست درصد از تعهد خود را عملی کرد و این گپ بزرگ از وعده تا عمل، نشان دهنده این است که ساخت 4 میلیون مسکن عملا محقق نمی‌شود. در بحث نهضت ملی مسکن بندرعباس و سایر شهرستان‌های استان نیز باید گفت که در سال اول فعالیت دولت برای این طرح  تنها زمین تخصیص یافته است و عملا مسکنی ساخته نشده است.

در این خصوص نماینده عالی دولت در هرمزگان درباره زمین‌های اختصاص یافته برای طرح مسکن ملی گفته است که رویکرد این است که مردم را خیلی درگیر زندگی آپارتمان‌نشینی نکنیم و از  زمین‌هایی استفاده کنیم که منازل به صورت ویلایی ساخته شوند و با تغییر کاربری و الحاق به محدوده شهرها امکان واگذاری و آغاز ساخت و سازها فراهم شود. قطعاتی که در شهرهای دارای زمین مثل بستک و جناح به مردم واگذار می‌شود 250 متری و 300 متری است و ابعاد مطلوبی برای ساخت منازل و تامین رفاه متناسب با بوم منطقه است. همچنین به گفته مدیرکل راه و شهرسازی هرمزگان، تاکنون در شهرهای بندرعباس، بندرلنگه، میناب، پارسیان، بستک، جناح، بندرکنگ و دشتی اهدای سند و آغاز عملیات اجرایی ساخت مسکن آغاز شده است و تاکنون در سطح استان برای این طرح 99083 نفر ثبت نامی وجود داشته که از این تعداد 78 هزار 360 نفر تعیین تکلیف شدند، از این تعداد 24164 نفر حائز شرایط تشخیص داده شدند و 11781 نفر نیز تاکنون تایید نهایی شدند.