شما از کدام الگوی ارتباطی استفاده می‌کنید؟

دکتر هریت لرنر روانشناس بالینی، به تازگی مقاله‌ای منتشر کرده و در آن انواع واکنش‌ها به اضطراب درون رابطه‌ای توصیف کرده است. اضطراب درون رابطه می‌تواند، ناشی از تنش‌های طرفین، میل‌ها و خواستها متضاد، شرایط سخت و غیره باشد.

دکتر لرنر می‌نویسد، دورشدن و تعقیب کردن( یا نزدیک شدن) راه‌هایی است،که برای راحت شدن از شر اضطراب و استرس در رابطه عاطفی ، به آن‌ها پناه می‌بریم. نمی‌شود گفت کدام راه بهتر و کدام راه بدتر است، اما قرار گرفتن در طیف افراطی هر کدام می‌تواند برای ما آسیب‌زا باشد. تعقیب‌کنندگان یا کسانی که میل به نزدیک شدن در زمان اضطراب را دارند، معمولا چنین عمل می‌کنند: آن‌ها با تلاش برای باهم بودن بیشتر، نسبت به اضطراب واکنش نشان می‌دهند؛ برای صحبت کردن و ابراز احساسات ارزش زیادی قایل هستند، زمانی که شریک عاطفی آن‌ها درخواست بیشتری برای داشتن فضای شخصی و تنها بودن دارد، احساس می‌کنند طرد شدده‌اند؛ و وقتی تلاش‌هایشان برای تعامل و نزدیک شدن بیشتر نتیجه نمی‌دهد نسبت به ارتباط عاطفی‌شان سرد می‌شوند؛ آن‌ها با عباراتی مثل تو نمی‌توانی صمیمت را بشناسی، یا نمی‌توانی احساساتت را کنترل کنی از شریک عاطفی خود  انتقاد می‌کنند. اما در مقابل گروهی که فاصله گرفتن در زمان اضطراب را ترجیح می‌دهند عملکرد متفاوت‌تری دارند.

آن‌ها در مواقعی که استرس زیاد است، فاصله‌ی عاطفی را ترجیح می‌دهند؛ در نشان دادن جنبه‌های نیازمند و آسیب‌پذیر خود مشکل دارند؛ آن‌ها تحمل کمی برای درگیر شدن در بحث‌ها را دارند و به راحتی می‌توانند به این نتیجه برسند، که نمی‌توانند با  همسر یا شریک عاطفی‌شان کنار بیایند، معمولا از جانب دیگران با برچسب‌هایی مانند، زیادی بی‌احساسی یا هرگز در دسترس نیستی را دریافت می‌کنند. شاید فکر کنید، تمام ویژگی‌های دو گروه قادر است، یک ارتباط عاطفی را به عرصه‌ی نابودی بکشاند. بله چنین است، اما نه به این معنی که مشکل از این افراد است، بلکه مساله در الگویی است، که در آن‌ها برای ارتباط درونی شده است. مشکل زمانی رخ می‌دهد، که الگوی تعقیب یا فاصله‌گیری به شکل عمیقی قطبی، افراطی و ریشه‌دار می‌شود و با هر واکنش طرف مقابل، این الگو بیشتر فعال می‌شود، برای مثال اگر مدام به دنبال فاصله‌گیر بروید و به دست و پای او بپیچید، او بیشتر فاصله خواهد گرفت، و هر چقدر بیشتر از تعقیب‌کننده فاصله بگیرید، او تلاش بیشتری برای نزدیک شدن نشان می‌دهد.

معمولا بیشتر روابط عاطفی و زندگی‌های مشترک به دلیل وجو چنین الگوهایی به مشکل بر‌می‌خورد. در این مواقع چون افراد تعقیب کننده نگرانی بیشتری در ارتباط با دور شدن در رابطه را دارند، و تلاش بیشتری انجام می‌دهند، فرایند ترمیم و بهبود بخشیدن (درمان) را بر افراد تعقیب کننده متمرکز می‌کنند. اما نکته‌ی اولیه و مهم این است که الگوی رفتاری شریک عاطفی خود را شناسایی کنید، بپذیرید که ممکن است سبک‌ها و الگوهای ارتباطی متفاوتی داشته باشید، لزوما الگوی شما شکل درست ارتباط نیست، و باید تلاش کنید به تفاوت‌های رفتاری یکدیگر احترام بگذارید.

روزنامه صبح ساحل