پلاک قرمز دوست‌داشتنی!!!

اینجا بلوار سید جمال‌الدین اسدآبادی مرکز خدمات پزشکی و درمانی شهر بندرعباس است. دو طرف بلوار حتی در کوچه‌پس‌کوچه‌های این بلوار تا چشم کارمی کند انواع خودرو با نشان و برندهای مختلف و با پلاک‌های متفاوت دیده می‌شود. از پلاک شخصی و عمومی گرفته تا پلاک قرمز دولتی!!
همان پلاک قرمزی که عبارت آشنای «استفاده اختصاصی ممنوع«بر بدنه برخی از آن‌ها حک‌شده است. در استان هرمزگان و بندرعباس هم همچون مناطق دیگر کشور در خارج از وقت اداری و در روزهای تعطیل و شب‌ها در مراسم‌ها و مکان‌های مختلف ازجمله مقابل ساختمان پزشکان ماشین‌های پلاک دولتی به‌وفور دیده‌ می‌شود و کسی هم به این عمل مسئولان اعتراض نمی‌کند.
استفاده شخصی مسئولان از خودروهای دولتی برای انجام کارهای شخصی نه‌تنها ازنظر شرعی حرام است بلکه طبق قانون، ممنوع است. بی‌اعتنایی مدیران نسبت به غیرقانونی بودن استفاده از خودروهای اداری در ساعات اداری و غیر اداری غالباً شب‌ها و روزهای تعطیل برای انجام امور شخصی تبدیل به یک امر عادی شده است و بدون توجه به غیرقانونی بودن این کار، شاهد حضور این آقایان در مهمانی‌ها و مراسم‌های مختلف همراه با خانواده‌هایشان با خودروی خدمت هستیم.
نکته مهم اینکه با افزایش شدید قیمت خودرو و بنزین و سهمیه‌بندی آن استفاده اختصاصی از اموال دولتی و جولان خودروهای پلاک قرمز دولتی توسط کارمندان بیشتر شده است. استفاده شخصی از خودروهای دولتی نمونه‌ای از سوءاستفاده از اموال دولت و بی‌احترامی به مقررات و قانون است.
به نظر می‌رسد ارگان‌های نظارتی که یکی از وظایف اصلی و قانونی آن‌ها جلوگیری از سوءاستفاده‌های شخصی افراد از اموال دولتی ازجمله خودروهای دولتی است به این امر بی‌توجه شده‌اند و نظارتی بر نحوه اجرای قانون عدم استفاده اشخاص حقیقی و حقوقی وابسته به دولت و نهادها و ارگان‌های حاکمیتی از اموال دولتی و ملی نداشته و همین بی‌توجهی و قصور در انجام وظایف آنان، برخی از مدیران و کارکنانی که اموال دولتی ازجمله خودروهای دولتی در اختیاردارند را به نقض قوانین و مقررات وادار نموده است.
بارها و بارها دیده و شنیده‌ایم که خودروهای دولتی بخصوص خودروهایی که در اختیار مدیران و مسئولین و کارمندان همراه با راننده یا بدون آن می‌باشند چه در ساعات اداری برای نقل‌وانتقال همسر و فرزندان به محل کار و مدرسه و دانشگاه و…و چه در ساعات غیر اداری برای انجام امور منزل، میهمانی‌ها، انجام مسافرت‌های درون وبرون شهری، تفریحات و شرکت در مراسم‌های خصوصی مورداستفاده می‌گیرد و علیرغم صراحت قانون نه‌تنها اعتنایی به غیرقانونی بودن اقدام خود نمی‌کنند که اتفاقاً در صورت اعتراض هم خود را محق دانسته و چنان برآشفته می‌شوند که گویی به ملک شخصی آنان تجاوز شده است.
در سال‌های اخیر نیز بسیاری از دستگاه‌های دولتی، جمله «استفاده اختصاصی ممنوع« را از خودروهای خود برداشته‌اند و تنها پلاک قرمز آن‌ها مؤید دولتی بودن خودرو است.
به‌راستی مدیر و مسئولی که در قبال انجام‌وظیفه، حقوق و پاداش آن‌چنانی دریافت می‌کند چه نیازی دارد که از خانه (با آب و برق مجانی)، خودرو و دیگر امکانات دولتی استفاده کند. آقایانی که دم از خدمت بی‌منت به مردم می‌زنند و خود را از مردم می‌دانند چرا هنگام استفاده از خودرو دولتی برای انجام امور شخصی به فکر نیازمندان نیستند.
 درگذشته اگر کارمند یا مسئول دولتی با زن و بچه‌اش سوار خودرو‌های دولتی می‌شد، به‌جز ترس از حفاظت و حراست و نگاه اتفاقی رئیس و همکار، باید یک نگاه سنگین دیگر را تحمل می‌کرد، نگاه سنگین و پرسش انگیز مردم، بخصوص وقتی خودروی دولتی حامل زن و بچه پشت چراغ‌قرمز گیر می‌کرد، این نگاه سنگین‌تر می‌شد، حتی آن کارمند یا مسئول دولتی باید تحمل کنایه‌های احتمالی را هم می‌داشت. تدوین مقررات و ضوابط محدودکننده در استفاده از اموال و امکانات دولتی، مبنی بر عدم استفاده اختصاصی از آن امکانات در خارج از اوقات اداری می‌تواند از یک‌سو به قانونمند شدن مدیران و کارکنان و از سوی دیگر به‌سلامت اداری منجر شود تا بدین‌وسیله موجب صرفه‌جویی و کاهش هزینه‌های جاری سازمان‌ها و اداره‌ها شود.
 لازم است که فرهنگ عدم استفاده از خودروی دولتی که بیت‌المال و برای همگان است موردتوجه بیشتر قرار گیرد و مسئولان و مدیران این نکته را در نظر داشته باشند که آن‌ها امین اموال مردم هستند و نباید برای کارهای شخصی خود دست به انجام اقداماتی از این قبیل موارد بزنند. به نظر می‌رسد با شرایط حاکم بر دستگاه‌های دولتی باید عبارت معروف «استفاده اختصاصی ممنوع« را فراموش‌شده پنداشت.
گویی تاریخ‌مصرف این جمله آشنا برای عامه مردم به پایان رسیده، این در حالی ست که استفاده مدیران و کارمندان از خودروهای دولتی با پلاک قرمز دوست‌داشتنی، همچنان ادامه دارد و پایانی برایش متصور نیست.!!!