فعلا خبری از مذاکره نیست

 از همان روز‌های اول، خبر مذاکره ایلان ماسک ثرومند‌ترین فرد جهان با سفیر ایران در سازمان ملل که حواشی زیادی نیز ایجاد کرد تا وساطت مجدد عمان و سفر اخیر امیرقطر به ایران همه حکایت از یافتن یک متغییر میانجی برای از سرگیری مذاکرات میان ایران و آمریکا دارد. در کنار این کشور‌ها و شخصیت‌ها «محمد بن سلمان» ولیعهد عربستان سعودی نیز به عنوان رهبر سیاسی که تمایل به کاهش تنش میان دوکشور را دارد نیز مطرح شده است. به گفته کارشناسان و تحلیل‌گران تمایل بن‌سلمان به تنش‌زدایی میان آمریکا و ایران حرکت سال‌های اخیر عربستان سعود به سمت توسعه و بلندپروازی‌های این کشور‌ در بخش‌های مختلف اقتصادی است و اکنون به دنبال آن است تا با ایجاد آرامش و ثبات در منطقه برای تحقق اهداف بلندپروازانه خود گام بردارد. پیشنهاد سرمایه‌گذاری در ایران و مذاکره با ترامپ برای کاهش فشار‌ها بر ایران از جمله اقدامات احتمالی بن‌سلمان مطرح شده است. 

همانطور که در ابتدا نیز به آن اشاره کردیم سفر امیرقطر به ایران نیز در راستای میانجیگری و کاهش تنش میان ایران و دولت ترامپ مطرح شده بود اما بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد عمده بحث‌های این سفر مسائل منطقه بوده است که البته صحبت‌های رهبرانقلاب نیز پیرامون پول‌های بلوکه شده ایران در قطر نیز مطرح شد‌. 
صحبت‌ها پیرامون سفر امیر‌قطر هم باتوجه به اخبار هفته‌های گذشته به میانجیگری ربط داده شد اما به نظر واقعیت‌ها چنین چیزی را نشان نمی‌دهد. نه مذاکره ایلان ماسک و نه وساطت کشور‌های منطقه تاکنون تغییری در مسیر احیای مذاکرات ایجاد نکرده و به نظر می‌رسد در هفته‌ها و یا شاید ماه‌های آینده نیز تغییری ایجاد نخواهد شد.

روابط کشور‌های همسایه تاثیرگذار اما کافی نیست!

جمهوری اسلامی ایران بعد از یک دوره روابط تیره با کشور‌های منطقه از جمله عربستان سعودی و امارات متحده عربی به دلیل اختلافات بر سر مسائل منطقه‌ای از دولت سیزدهم تصمیم گرفت اختلافات را کاهش دهد و روابط خود را به کشور‌های منطقه بهبود ببخشد. سیاستی درست و به موقع که نتایج مثبتی با توجه به  همزمانی با جنایت‌های اسرائیل در پیش گرفته شد و در حال حاضر نیز در پیشگیری از فشار حداکثری ایالات متحده تاثیر‌گذار بوده است. اما همانطور که واقعیت‌ها نشان می‌دهد این کشور‌ها با وجود تحریم‌های غرب حاضر نیستند روابط اقتصادی خود را با ایران گسترش دهند. با توجه به ظرفیت‌های بالقوه ایران و دارا بودن از منابع طبیعی گسترده در جغرافیای سرزمینی خود می‌تواند مسیر خوبی برای سرمایه‌های کلان مالی کشور‌های عربی منطقه باشد. 
متاسفانه یک الگو نادرست البته با دخالت کشور‌های استعمار‌گر در منطقه شکل‌گرفته و باعث شده است که کشور‌های منطقه از ظرفیت‌های اقتصادی و انسانی خود در جهت توسعه یکدیگر استفاده نکنند و باعث شود منطقه از یک توسعه همگام برخوردار نباشد. این موضوع توسعه برخی کشور‌ها و عقب‌ماندگی کشور‌های دیگر در همسایگی آن‌ها سبب شده سایه سنگین بحران‌های امنیتی همواره بر منطقه حکم‌فرما باشد. 
در مجموع ایران باید به دنبال راه‌حلی باشد که بتواند از ظرفیت کشور‌های منطقه که در حال حاضر روابط خوبی با ایران دارند در مسیر توسعه و رشد اقتصادی خود استفاده کند. مسئله‌ای که در روند فعلی روابط ایران با کشور‌های ثروتمند و دارای منابع مالی عظیم مشاهده نمی‌شود.