مشکل ما در داروخانه‌ها کمبود دارو است نه حجاب/ با کمبود ۳۰۰ دارو مواجه هستیم

وی در ادامه درباره چالش‌های اصلی داروخانه‌ها بیان کرد: مشکل ما در داروخانه‌ها حجاب نیست، مشکل ما کمبود دارو است. مشکل ما این است که خرید و فروش اینترنتی دارو را به وزارت بهداشت تحمیل کردند. مشکل ما دخالت ارگان‌های غیرمرتبط در حوزه‌ی سلامت است. الان صنعت دارو نیاز به نقدینگی دارد؛ ما پولی در حساب نداریم که دارو بخریم. مشکل ما بیمه گرانی هستند که از آذر سال گذشته مطالبات داروخانه‌ها را نداده اند. مشکل ما هدفمندی یارانه است که پول شیرخشک را هنوز پرداخت نکرده اند. مشکل اساسی ما چیز دیگری نیست؛ اگر حرف دیگری عنوان می‌شود بیراهه است.

روابط عمومی انجمن داروسازان ایران درباره کمبود دارو اظهار داشت: آنچه مردم از کمبود دارو حس می‌کنند با آنچه غذا و دارو اعلام می‌کند متفاوت است. غذا و دارو می‌گوید اگر استامینوفن توسط یک کارخانه هم ساخته شود کمبود نداریم. ما ۳۰۰ دارو کسری داریم؛ حتی وارفارین که بیش از نیاز هم وارد کردیم هنوز دچار مشکل است. شکل توزیع دارو‌ها مشکل دارد؛ بار‌ها به وزارت بهداشت اعلام کردیم که توزیع دارو باید متناسب بین همه‌ی داروخانه‌ها باشد. وزارت بهداشت به داروخانه دولتی بیشتر دارو می‌دهد در حالیکه باید با بخش خصوصی مشارکت کرد.

احمدی درباره طلب و بدهی‌های داروخانه‌ها گفت: دولت هیچ نگاهی به بخش خصوصی ندارد در حالیکه بخش خصوصی نظام سلامت را می‌گرداند. ما ۱۶ هزار داروخانه خصوصی و ۱۵۰۰ داروخانه دولتی داریم. با این وجود عمده دارو سمت دولتی‌ها می‌رود. گردش مالی داروخانه‌های دولتی ۵۵ درصد بازار دارو است. سازمان هدفمندی و بیمه‌ها هم در این بین پول داروخانه‌ها را نمی‌دهند. داروخانه‌ها در معرض ورشکستگی هستند. با توجه به اینکه قیمت دارو چندین برابر شده و قرار بود هدفمندی یارانه‌ها پول‌ها را به موقع بدهند، اما مطالبات روی زمین مانده است. بیش از ۳۰ همت مطالبات باقیمانده داروخانه هاست. شما اگر ۶ ماه حقوق نگیرید توان کار کردن دارید؟ داروخانه‌ها دیگر توان خرید ندارند. ما الان ۱.۴ چک برگشتی داروخانه‌ها نزد بانک است.